ยานพาหนะและคนขับ

2 ÷ (2,230,630 ÷ 100,000) = 2 ÷ 22.306 = 0.09 · 2 ÷ (181,440 ÷ 100,000) = 2 ÷ 1.8144 = 1.10 ✓ · 1.10 ÷ 0.09 = 12.2 เท่า

นี่คือความผิดพลาดแบบตัวเศษและตัวหารมาจากคนละขอบเขต ซึ่งตรวจยากเพราะทั้งสองตัวเลขถูกต้องในที่มาของมันเอง — ระยะทางรวม 2,230,630 กิโลเมตรถูกต้อง และอุบัติเหตุ 2 ครั้งก็ถูกต้อง แต่นำมาหารกันไม่ได้ · ผลคือรายงานความปลอดภัยแสดงตัวเลขที่ดีกว่าความจริง 12 เท่า ซึ่งเป็นตัวเลขที่มักถูกส่งต่อไปยังบริษัทประกันภัยและใช้ต่อรองเบี้ยประกัน หากตัวเลขที่ให้ไปคลาดเคลื่อนขนาดนี้ อาจกระทบความสมบูรณ์ของการเปิดเผยข้อมูลตามกรมธรรม์ · ทางแก้ที่ถูกไม่ใช่การเปลี่ยนตัวหาร แต่คือการรายงานสองตัวแยกกัน อัตราของรถบริษัท 1.10 ครั้งต่อแสนกิโลเมตร และอัตราของผู้ให้บริการภายนอกซึ่งปัจจุบันยังไม่มีข้อมูลเลย · การที่ไม่มีข้อมูลอุบัติเหตุของผู้ให้บริการภายนอกเป็นช่องว่างที่ใหญ่กว่า เพราะรถกลุ่มนั้นวิ่งแทนบริษัท 92% ของระยะทางทั้งหมด และเมื่อเกิดเหตุ ชื่อที่ปรากฏบนข้างรถและบนใบส่งของยังเป็นของบริษัท

16.96 ÷ 12 = ฿1,413,333 ต่อคันต่อปี ✓ · 16,960,000 ÷ 181,440 กม. = ฿93.47 ต่อกิโลเมตร ✓ ตรงกับหน้า 180 · น้ำมัน 56,700 ลิตร ÷ 12 คัน = 4,725 ลิตรต่อคันต่อปี

มีเพียง ฿1.81M จาก ฿16.96M หรือ 10.7% เท่านั้นที่แปรตามระยะทางจริง — ที่เหลืออีก 89.3% เกิดขึ้นไม่ว่ารถจะวิ่งหรือจอด · ผลคือการลดระยะทางลง 10% แทบไม่ลดต้นทุนกองรถเลย ลดได้เพียง ฿0.18M หรือ 1.1% ของต้นทุนทั้งหมด ซึ่งขัดกับความรู้สึกทั่วไปที่ว่าขับน้อยลงคือประหยัด · สิ่งที่ลดต้นทุนต่อกิโลเมตรได้จริงคือให้รถวิ่งมากขึ้น ไม่ใช่วิ่งน้อยลง เพราะต้นทุนคงที่จะถูกเฉลี่ยบนระยะทางที่มากกว่า ปัจจุบันการใช้รถอยู่ที่ 75.0% ยังมีที่ว่างอีก 1,440 เที่ยวต่อปี · แต่การเพิ่มเที่ยวให้รถบริษัทหมายถึงการดึงงานคืนจากผู้ให้บริการภายนอก ซึ่งต้องดูว่างานนั้นเป็นระยะสั้นหรือระยะไกล ถ้าดึงงานระยะไกลกลับมา ต้นทุนต่อกิโลเมตรจะดีขึ้นแต่จำนวนเที่ยวที่ทำได้ต่อวันจะลดลง

ชั่วโมงการขับรถเป็นเพดานตามกฎหมาย ไม่ใช่เป้าหมายภายในที่ต่อรองได้ — พ.ร.บ. การขนส่งทางบก 2522 และกฎกระทรวงที่ออกตามความกำหนดให้ผู้ขับรถขนส่งขับติดต่อกันได้ไม่เกินเวลาที่กำหนดและต้องพักตามรอบก่อนขับต่อ การฝ่าฝืนเป็นความผิดของทั้งผู้ขับและผู้ประกอบการขนส่ง · ผลที่หนักกว่าค่าปรับคือเรื่องประกันภัย หากเกิดอุบัติเหตุขณะที่ผู้ขับขับเกินเพดาน บริษัทประกันอาจยกเป็นเหตุปฏิเสธหรือลดความคุ้มครอง และความรับผิดต่อบุคคลภายนอกจะตกกับบริษัทเต็มจำนวน · ระบบจึงตัดรอบขับที่เกินเพดานออกจากแผนก่อนแสดงผล ไม่ใช่แสดงแล้วเตือน และไม่มีสิทธิ์ระดับใดในระบบที่กดข้ามได้ รวมถึงผู้ดูแลระบบสูงสุด · ผู้ขับ 2 คนที่ใบอนุญาตหมดอายุใน 90 วันต้องต่ออายุก่อนวันหมด การขับรถขนส่งโดยใบอนุญาตหมดอายุทำให้การคุ้มครองตามกรมธรรม์มีปัญหาทันที แม้จะขับด้วยความระมัดระวังก็ตาม

ระยะปีนี้รวม 181,040 กม. ต่างจาก 181,440 ที่ใช้ทั้งโมดูล 400 กม. ซึ่งเป็นระยะวิ่งเปล่าไปเข้าศูนย์บริการ ไม่นับเป็นระยะขนส่ง · ค่าซ่อมรวม ฿2,840,000 ✓ ตรงกับที่แยกไว้ในการ์ดต้นทุน · ระยะสะสมเฉลี่ย 623,440 ÷ 12 = 51,953 กม. ต่อคันใน 3.53 ปี

ทะเบียนรถแสดงเป็น 70-XXXX เพราะเลขทะเบียนจริงเป็นข้อมูลที่ระบุตัวรถและเชื่อมไปถึงผู้ขับได้ — ในต้นแบบที่เปิดให้คนนอกดู การแสดงเลขทะเบียนเต็มไม่มีความจำเป็นต่อการทำงาน · คันแรกที่ค่าซ่อมปีนี้ ฿284,600 สูงกว่าค่าเฉลี่ย 20.3% ยังไม่ถึงเกณฑ์ที่ควรพิจารณาเปลี่ยน เพราะระยะสะสมเพียง 58,420 กิโลเมตรใน 3.53 ปี ซึ่งต่ำมากสำหรับรถบรรทุก · เกณฑ์การเปลี่ยนรถที่ใช้อายุอย่างเดียวไม่เหมาะกับกองรถที่วิ่งน้อยแบบนี้ รถที่วิ่งปีละ 15,000 กิโลเมตรจะยังมีสภาพดีเมื่อครบ 7 ปีตามอายุบัญชี ซึ่งหมายความว่าอายุการใช้งานทางบัญชีกับอายุใช้งานจริงต่างกันมาก · เรื่องนี้ต้องส่งให้โมดูล 15 บริหารสินทรัพย์ทบทวน เพราะถ้าอายุใช้งานจริงยาวกว่าที่ตั้งไว้ ค่าเสื่อมราคาต่อปีที่บันทึกอยู่ ฿4.11M จะสูงกว่าที่ควรเป็น

ช่องว่างที่ใหญ่ที่สุดคือไม่มีข้อมูลความปลอดภัยของผู้ให้บริการภายนอกเลย ทั้งที่รถกลุ่มนั้นวิ่งแทนบริษัท 2,049,190 กิโลเมตรต่อปี — เมื่อรถที่ติดชื่อบริษัทบนใบส่งของเกิดอุบัติเหตุ ความเสียหายต่อชื่อเสียงไม่ได้แยกว่าเป็นรถของใคร · การขอข้อมูลนี้ต้องทำผ่านสัญญา ไม่ใช่ผ่านระบบ ปัจจุบันสัญญาขนส่งส่วนใหญ่ยังไม่มีข้อกำหนดให้ผู้ให้บริการรายงานอุบัติเหตุและชั่วโมงขับของผู้ขับตน · ข้อเสนอคือเพิ่มข้อกำหนดนี้เมื่อต่อสัญญารอบถัดไป และให้เป็นเงื่อนไขในการคัดเลือกผู้ให้บริการรายใหม่ ซึ่งต้องทำร่วมกับโมดูล 08 จัดซื้อจัดจ้างและโมดูล 20 กฎหมาย · ระหว่างที่ยังไม่มีข้อมูล หน้านี้จะไม่แสดงอัตราอุบัติเหตุรวมของทั้งการขนส่ง เพราะการแสดงตัวเลขที่คำนวณจากข้อมูลด้านเดียวคือสิ่งที่ทำให้เกิดเลข 0.09 ตั้งแต่แรก