ความปลอดภัยและสุขภาพในเหมือง

86 ÷ 248 = 34.7% · 124 ÷ 248 = 50.0% · 8 ÷ 26 = 30.8% · การตรวจสุขภาพประจำปีครบ 248 คน = 100% ซึ่งเป็นตัวเลขที่ถูกต้องตามนิยามของมัน

"ตรวจสุขภาพ 100%" เป็นตัวเลขที่ถูกต้องและถูกรายงานทุกปี แต่ไม่ตอบคำถามที่สำคัญที่สุดของงานเหมืองหิน — คำถามนั้นคือคนที่หายใจฝุ่นหินทุกวันมีปอดเป็นอย่างไร · การตรวจสุขภาพประจำปีทั่วไปไม่รวมการตรวจสมรรถภาพปอด เว้นแต่จะสั่งเพิ่ม ซึ่งสั่งเพิ่มให้เพียง 86 คนจาก 248 คน · รูปแบบนี้เหมือนกับ OTD 95.6% ที่โมดูล 29 พบทุกประการ คือตัวเลขที่ถูกต้องแต่วัดคนละอย่างกับที่คนอ่านเข้าใจ · ความต่างคือเรื่องนี้ไม่ใช่ตัวเลขที่ผิดในรายงาน แต่เป็นการตรวจที่ไม่ได้ทำกับคน 162 คน ซึ่งแก้ย้อนหลังไม่ได้ในความหมายที่ว่าปีที่ผ่านมาไม่มีข้อมูลของพวกเขา · ฝุ่นหินที่มีซิลิกาเป็นอันตรายที่ผลจะปรากฏหลังจากได้รับสะสมหลายปี ซึ่งแปลว่าการไม่ตรวจในวันนี้คือการไม่รู้จนกว่าจะสายเกินไป · ทางแก้คือทำให้การตรวจสมรรถภาพปอดเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจประจำปีของทุกคนที่ทำงานในพื้นที่ฝุ่น ไม่ใช่รายการที่ต้องสั่งเพิ่ม ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแบบฟอร์มสั่งตรวจ ไม่ใช่การเพิ่มงบใหม่ทั้งก้อน · ระบบจะไม่แสดงคำว่า "ตรวจสุขภาพ 100%" เดี่ยว ๆ อีก แต่แสดงคู่กับอัตราการตรวจที่ตรงกับอันตรายเสมอ

248 × 2,400 = 595,200 ชั่วโมง · 142 × 2,400 = 340,800 ชั่วโมง · รวม 936,000 ชั่วโมง · 3 ÷ 595,200 × 1,000,000 = 5.04 · 5 ÷ 936,000 × 1,000,000 = 5.34

ตัวเลข 5.04 ถูกต้องภายในตัวเอง เพราะทั้งตัวเศษและตัวหารนับเฉพาะพนักงานบริษัท — ต่างจากที่โมดูล 18 พบในอัตราอุบัติเหตุรถ ซึ่งตัวเศษกับตัวหารมาจากคนละขอบเขต · ปัญหาที่นี่คือชื่อของตัวเลข ไม่ใช่การคำนวณ เมื่อรายงานว่าเป็น "อัตราอุบัติเหตุของเหมือง" คนอ่านย่อมเข้าใจว่าหมายถึงทุกคนที่ทำงานในเหมือง · ผู้รับเหมา 142 คนทำงานในพื้นที่เดียวกัน ใช้ทางเดียวกัน และอยู่ใต้การควบคุมความปลอดภัยเดียวกัน · เมื่อเกิดเหตุกับผู้รับเหมา ผู้ประกอบการยังคงมีหน้าที่ตามกฎหมายในฐานะผู้ควบคุมพื้นที่ ซึ่งไม่เปลี่ยนไปตามว่าใครเป็นนายจ้างของผู้ประสบเหตุ · ระบบจึงรายงานสองตัวเลขคู่กันเสมอ และใช้ 5.34 เป็นตัวหลักเมื่อพูดถึงความปลอดภัยของพื้นที่ · ผลที่ต้องบอกล่วงหน้าคือตัวเลขที่รายงานจะสูงขึ้นจาก 5.04 เป็น 5.34 ซึ่งดูแย่ลง ทั้งที่จำนวนอุบัติเหตุจริงไม่ได้เปลี่ยน

142 ÷ 390 = 36.4% · 2 ÷ 68 = 2.9% · 108 ÷ 142 = 76.1% · ผู้รับเหมาที่ยังไม่ผ่านการอบรม 34 คน

ผู้รับเหมาเป็น 36.4% ของคนบนพื้นที่แต่รายงานเหตุการณ์เกือบเกิดเพียง 2.9% ของรายงานทั้งหมด — ตัวเลขนี้ไม่ได้แปลว่าผู้รับเหมาทำงานปลอดภัยกว่า · คำอธิบายที่เป็นไปได้มากที่สุดคือผู้รับเหมาไม่มีช่องทางรายงานหรือไม่รู้ว่ารายงานได้ ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับที่โมดูล 27 พบว่าพนักงานโรงงาน 1,142 คนใช้ช่องทางไม่ได้จริง · อีกคำอธิบายหนึ่งที่ต้องพิจารณาคือผู้รับเหมากลัวว่าการรายงานจะกระทบการได้งานครั้งต่อไป ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น การเพิ่มช่องทางอย่างเดียวจะไม่พอ · 34 คนที่ยังไม่ผ่านการอบรมก่อนเข้าพื้นที่เป็นเรื่องที่ต้องแก้ทันที และเป็นเรื่องที่ระบบกันได้ โดยไม่ให้บัตรเข้าพื้นที่กับคนที่ยังไม่มีบันทึกการอบรม · เรื่องนี้แก้ได้ในระบบภายในสัปดาห์เดียว เพราะข้อมูลการอบรมกับข้อมูลบัตรเข้าพื้นที่อยู่ในระบบเดียวกันอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่เคยถูกผูกเข้าหากัน

ข้อมูลสุขภาพเป็นข้อมูลส่วนบุคคลที่มีความอ่อนไหวเป็นพิเศษตาม พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล 2562 มาตรา 26 ซึ่งมีเงื่อนไขการเก็บและใช้ที่เข้มกว่าข้อมูลทั่วไป · ระบบจึงไม่แสดงผลตรวจรายบุคคลต่อหัวหน้างาน และแสดงเฉพาะสถานะว่าผ่านหรือต้องติดตาม ซึ่งเป็นข้อมูลเท่าที่หัวหน้าต้องใช้จัดงานได้ · สิ่งที่ยังไม่ได้ทำคือการแจ้งพนักงานว่าผลตรวจจะถูกเก็บไว้นานเท่าไรและใครเข้าถึงได้บ้าง ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับที่โมดูล 27 พบว่าระบบเก็บข้อมูลพนักงาน 68 ประเภทแต่เจ้าของเห็นได้ 24 ประเภท · การเก็บผลตรวจสุขภาพจากงานที่มีอันตรายมักต้องเก็บยาวกว่าอายุงาน เพราะโรคจากการทำงานปรากฏหลังหยุดงานไปแล้วหลายปี ระยะเก็บที่เหมาะสมจึงต้องให้แพทย์อาชีวเวชศาสตร์และที่ปรึกษากฎหมายกำหนดร่วมกัน ไม่ใช่ตั้งค่าในระบบเอง