ทรัพยากรคนและการจัดสรร

8.4 + 6.8 + 37.2 = 52.4 คน-เดือน · 52.4 ÷ 42 = 124.8% · ส่วนที่ขาด 52.4 − 42 = 10.4 คน-เดือน · ไม่มีโครงการใดเมื่อดูแยกที่ขอเกินกำลังทั้งหมด โครงการที่ขอมากที่สุดขอเพียง 20.0%

ความขัดแย้งนี้เกิดขึ้นเพราะไม่มีใครผิด — ผู้จัดการแต่ละโครงการวางแผนโดยดูว่าโครงการของตนต้องการอะไร และคำตอบที่ได้ก็สมเหตุสมผลทุกโครงการ · สิ่งที่ขาดคือหน้าจอที่รวมทั้ง 18 แผนเข้าด้วยกันตามช่วงเวลา ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน ผู้จัดการโครงการจึงไม่เคยรู้ว่ากำลังขอคนคนเดียวกันกับอีกห้าโครงการในเดือนเดียวกัน · ผลที่เกิดจริงคือแผนทุกแผนช้าลงพร้อมกันโดยไม่มีใครรู้สาเหตุ เพราะคนที่ถูกจัดสรรเกินจะทำงานให้โครงการที่เร่งที่สุดก่อน แล้วโครงการที่เหลือก็รอ · นี่คือคำอธิบายส่วนหนึ่งของดัชนีตารางเวลา 0.861 ในหน้า 193 ซึ่งเดิมถูกอ่านว่าเป็นเรื่องของแต่ละโครงการ · การแก้ไม่ใช่การบังคับให้ทุกโครงการลดคำขอลงตามสัดส่วน เพราะบางโครงการมีกำหนดที่เลื่อนไม่ได้จริง ๆ · สิ่งที่ระบบทำได้คือแสดงความขัดแย้งตั้งแต่ตอนวางแผน ไม่ใช่ตอนที่งานเริ่มช้าแล้ว ส่วนการตัดสินว่าโครงการไหนได้คนก่อนเป็นเรื่องของคณะกรรมการโครงการ

3 + 4 + 6 + 7 + 9 + 13 = 42 คน ✓ · 6.8 + 7.2 + 8.4 + 7.6 + 8.2 + 14.2 = 52.4 คน ✓ · วิศวกรระบบไฟฟ้า 6.8 ÷ 3 = 226.7% ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยรวม 124.8% เกือบสองเท่า

ตัวเลขรวม 124.8% ชวนให้สรุปว่าขาดคน 10.4 คน และแก้ได้ด้วยการจ้างเพิ่ม ซึ่งไม่จริง — เพราะตำแหน่งที่ขาดหนักที่สุดคือวิศวกรระบบไฟฟ้าที่ 226.7% และวิศวกรระบบควบคุมที่ 180.0% · วิศวกรระบบไฟฟ้าต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพจึงจะลงนามรับรองงานได้ ทดแทนด้วยคนทั่วไปไม่ได้แม้จะมีความรู้ · ขณะที่นักวิเคราะห์ระบบอยู่ที่ 91.1% ซึ่งยังมีที่ว่าง การจ้างเพิ่มในตำแหน่งที่หาคนง่ายจะทำให้ตัวเลขรวมดูดีขึ้นโดยไม่แก้ปัญหาอะไรเลย · ทางเลือกจริงมีสามทางคือ จ้างวิศวกรระบบไฟฟ้าเพิ่มซึ่งใช้เวลาหาอย่างน้อยหกเดือน จ้างงานส่วนนั้นให้ผู้รับเหมาที่มีวิศวกรของตัวเอง หรือเลื่อนโครงการที่ต้องใช้ตำแหน่งนี้ออกไป · ทางที่สองมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าแต่ทำได้ทันที ส่วนทางที่สามไม่มีค่าใช้จ่ายแต่กระทบวันส่งมอบ ทั้งสามทางเป็นการตัดสินใจของคณะกรรมการโครงการ ระบบคำนวณผลของแต่ละทางให้ครบเท่านั้น

94.0% × 58.4% = 54.9% ✓ · ความครอบคลุมของใบบันทึกเวลา 58.4% ✓ ตรงกับตัวเลขที่ใช้คำนวณค่าคนภายในในหน้า 193 · เวลาที่ไม่ถูกบันทึกคิดเป็น 41.6% ของเวลาทำงานทั้งหมด

ผลิตภาพ 94.0% เป็นตัวเลขที่ถูกต้องตามนิยามของมัน คือจากเวลาที่บันทึก 94.0% เป็นงานโครงการ — ซึ่งไม่น่าแปลกใจ เพราะคนมักบันทึกเฉพาะเวลาที่ทำงานโครงการอยู่แล้ว · ตัวเลขนี้จึงเกือบจะเป็นจริงโดยนิยาม และไม่บอกอะไรเลยเกี่ยวกับการใช้เวลาของทีม · เวลาที่หายไป 41.6% ไม่ได้แปลว่าคนไม่ทำงาน ส่วนใหญ่เป็นการประชุม การตอบเรื่องที่ไม่ผูกกับโครงการใด การอบรม และงานธุรการ ซึ่งเป็นงานจริงทั้งหมด · ปัญหาคือเมื่อวางแผนโครงการ ระบบใช้สมมติฐานว่าคนหนึ่งคนให้เวลาโครงการได้เต็มเวลาทำงาน ซึ่งสูงกว่าความจริงเกือบสองเท่า และเป็นสาเหตุที่แผนดูเป็นไปได้ตอนวางแต่ทำไม่ทันตอนจริง · ถ้าใช้ 58.4% เป็นสมมติฐานในการวางแผน ความต้องการคนเดือนหน้าจะไม่ใช่ 52.4 คน แต่เป็น 89.7 คน ซึ่งเป็นตัวเลขที่บอกขนาดของปัญหาได้ตรงกว่า · ระบบจึงแสดงทั้งสองสมมติฐาน และระบุว่าตัวไหนใช้ในการวางแผนอยู่

เดือนที่ต้องการสูงสุดคือกรกฎาคม 58.2 ÷ 42 = 138.6% · ขาด 16.2 คน-เดือน · สี่เดือนแรกเกินกำลังต่อเนื่อง ส่วนสองเดือนหลังเหลือกำลัง 13.0 คน-เดือน รวมกัน · เส้นประคือกำลังที่มี 42 คน

รูปแบบนี้เป็นสิ่งที่เห็นได้ก็ต่อเมื่อดูรายเดือน ไม่ใช่ดูยอดรวมทั้งปี — เมื่อดูทั้งปี ความต้องการรวมกับกำลังที่มีใกล้เคียงกัน ทำให้ดูเหมือนไม่มีปัญหา · ปัญหาที่แท้จริงคือการกระจุกตัวในสี่เดือน แล้วเหลือกำลังในสองเดือนถัดมา ซึ่งเป็นปัญหาที่แก้ด้วยการเลื่อนงานได้ ไม่ต้องจ้างคนเพิ่ม · ถ้าเลื่อนงานบางส่วนจากกรกฎาคมไปตุลาคมและพฤศจิกายน ทั้งหกเดือนจะอยู่ในกำลังที่มี แต่การเลื่อนกระทบวันส่งมอบของโครงการนั้น ซึ่งต้องดูว่าเลื่อนได้หรือไม่ · งานที่เลื่อนได้ง่ายที่สุดคืองานที่ไม่อยู่บนเส้นทางวิกฤต ซึ่งหน้า 192 คำนวณไว้แล้วว่ามีเวลาสำรองเฉลี่ย 12.4 วัน · แต่ห้าโครงการที่หน้า 192 พบว่าไม่มีเวลาสำรองเลย จะเลื่อนไม่ได้เลย และห้าโครงการนั้นใช้คนรวมกัน 22.6 คน-เดือนในกรกฎาคม · การแก้ปัญหาการจัดสรรคนจึงต้องดูแผนงานพร้อมกัน ไม่ใช่ดูแยก ซึ่งเป็นสิ่งที่หน้านี้กับหน้า 192 ทำร่วมกัน

ข้อมูลการจัดสรรงานและใบบันทึกเวลาเป็นข้อมูลส่วนบุคคลของลูกจ้างตาม พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล 2562 — เก็บได้เพราะจำเป็นต่อการบริหารงานตามสัญญาจ้าง แต่การนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่นเช่นการประเมินผลหรือการพิจารณาค่าตอบแทน ต้องมีฐานทางกฎหมายและต้องแจ้งล่วงหน้า · การจัดอันดับพนักงานด้วยจำนวนชั่วโมงที่บันทึกเป็นการวัดที่ผิดตั้งแต่ต้น เพราะคนที่บันทึกครบไม่ได้ทำงานมากกว่าคนที่ลืมบันทึก และเมื่อรู้ว่าถูกวัด ทุกคนจะบันทึกให้ดูดี ซึ่งทำให้ข้อมูลที่ใช้วางแผนเสียไปด้วย · ระบบจึงปิดการใช้งานลักษณะนี้ไว้ทั้งหมด ไม่ใช่แค่ขึ้นคำเตือน · ชื่อพนักงานแสดงเป็นรหัสและตำแหน่งในทุกหน้าจอที่คนนอกสายบังคับบัญชาเข้าถึงได้ เพราะการวางแผนงานต้องรู้ว่ามีคนตำแหน่งไหนกี่คน ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเป็นใคร · เรื่องที่ยังไม่เชื่อมคือข้อมูลวันลาจากโมดูล 06 ซึ่งทำให้แผนปัจจุบันนับคนที่ลาพักร้อนเป็นกำลังที่มีอยู่ ซึ่งทำให้ความต้องการ 124.8% ยังต่ำกว่าความจริงอีก